Χτες απλά έβρεχε και δεν ειχα κουκούλα, οι τζιβες μου είχαν γίνει σκατά και ακουγα μουσική εξω απο το μέτρο. Εβλεπα ολους τους ανθρωπους ενοχλημένους απο την βροχή, με κουκούλες ή ομπρέλες, και εγώ κοντοσταθηκα λιγάκι, και άρχισα να γελάω. Μια ζωή έχουμε, αυτή την βροχή δεν θα την ξαναδώ αφού πεθάνω. Γυρισα, κοιταζα τον ουρανο και χαμογελαγα. Και έτσι, άρχισα να απολαμβανω περισσότερα πράγματα, πιο εύκολα. Από μία απλή στιγμή.
source: @auth-me-tis-tzives
190 notes
